Εορτή του Αγίου Παντελεήμονα στους Κουνάβους !
. Ο Άγιος Παντελεήμων (Παντελέων το πρότερον όνομα) καταγόταν από τη Νικομήδεια της Μικράς Ασίας και έζησε στα χρόνια του Μαξιμιανού (286 - 305 μ.Χ.). Πατέρας του ήταν ο Ευστόργιος, ο οποίος ήταν εθνικός και μετά τις νουθεσίες του γιου του έγινε χριστιανός. Μητέρα του ήταν η Ευβούλη, η οποία προερχόταν από χριστιανική οικογένεια (βλέπε 30 Μαρτίου). Εκπαιδεύτηκε στην ιατρική από τον Ευφρόσυνο και κατηχήθηκε στη χριστιανική πίστη και βαπτίσθηκε από τον πρεσβύτερο Ερμόλαο (βλέπε 26 Ιουλίου) που ήταν ιερέας της Εκκλησίας της Νικομήδειας. Κάποια στιγμή όταν οχιά δάγκωσε έναν νεαρό και ουσιαστικά τον θανάτωσε ο Άγιος Παντελεήμονας επικαλούμενος τον Χριστό τον ανάστησε. Αφορμή του μαρτυρίου του στάθηκε ένα ακόμα θαύμα του Αγίου. Κάποτε είχε θεραπεύσει έναν τυφλό, ο οποίος και ανέφερε το γεγονός της θεραπείας του στον βασιλιά, λέγοντάς του ότι τον θεράπευσε ο Παντελέων στο όνομα του Χριστού, στον οποίο και ο ίδιος πλέον πίστευε. Ο βασιλιάς αφού τον άκουσε, αμέσως διέταξε και τον αποκεφάλισαν. Ο ίδιος ο Παντελέων προσήχθη στον βασιλιά, ο οποίος διέταξε τον βασανισμό του με σκοπό την άρνηση της πίστεώς του. Ο Άγιος βασανίσθηκε σκληρά με διάφορους τρόπους, όμως δεν υπέκυψε στις πιέσεις αφού ο Κύριος εμφανίσθηκε μπροστά του με τη μορφή του πνευματικού του Ερμόλαου και του έδωσε θάρρος. Τέλος διατάχθηκε ο αποκεφαλισμός του και τότε ακούστηκε φωνή από τον ουρανό που τον καλούσε όχι ως Παντελέοντα αλλά ως Παντελεήμονα. Μόλις όμως ο δήμιος άπλωσε το χέρι του για να κόψει με το σπαθί του το κεφάλι του Αγίου, το σπαθί λύγισε και το σίδερο έλιωσε σαν κερί. Μπροστά σε τέτοιο θαύμα και οι παραβρισκόμενοι στρατιώτες έγιναν χριστιανοί. Τότε ο Άγιος εκουσίως παραδόθηκε στο μαρτύριο. Λέγεται ότι από τη πληγή του δεν έτρεξε αίμα αλλά γάλα και το δέντρο της ελιάς, στο οποίο τον είχαν δέσει καρποφόρησε ξαφνικά.
Χρόνια πολλά στους εορτάζοντες!!!
_------_--------------_-----------_---------_-------_
Αναμνήσεις από το πανηγύρι
Της Ελένης Μπετεινάκη
...Του Αγίου Παντελεήμονα στις 27 Ιουλίου, προστάτης όλων σχεδόν των αναπηριών κι είναι γνωστή η παροιμία : « Κουτσοί , στραβοί στον Άγιο Παντελεήμονα »
« …Μέρες ετοιμαζόμασταν για το πανηγύρι του Αγίου Παντελεήμονα που γινόταν στο διπλανό χωριό. Ξέραμε πως θα βρίσκαμε όλα τα παιχνίδια που είχαμε ονειρευτεί και μετράγαμε ξανά και ξανά το χαρτζιλίκι μας να δούμε αν θα μας έφτανε. Από νωρίς το πρωί σαν ξημέρωνε η παραμονή πλέναμε την καρότσα του φορτηγού και σαν στέγνωνε στρώναμε την κουβέρτα και περιμέναμε να βραδιάσει. Και σαν έφτανε η πολυπόθητη ώρα ξαπλώναμε όλοι και δεν μας ένοιαζαν ούτε οι λακκούβες στο δρόμο, ούτε ο φοβερός θόρυβος της μηχανής. Ήμασταν τόσο κοντά στο όνειρο …Φτάναμε στους Κουνάβους κι αν και έπρεπε να παρκάρουμε πολύ μακριά , δεν το σκεφτόμασταν, μόνο να φτάσουμε γρήγορα θέλαμε, να ανάψουμε ένα κερί στη χάρη του Αγίου και να ψωνίσουμε τις μοναδικές μαντινάδες, άλλοτε σε χάρτινη σακούλα , άλλοτε σε χωνί από εφημερίδα. Μαντινάδες ζαχαρωτά , ροζ, πράσινες, μπλε και λευκές. Δύο δραχμές δίναμε κι η ευτυχία κρατούσε μέρες, ευτυχία κλεισμένη σ΄ένα μικρό χαρτάκι που διαβάζαμε τι μας έτυχε σαν γλείφαμε όλο το ζαχαρωτό. Κι ύστερα τρώγαμε καπρικό στα λεμονόφυλλα και παίρναμε ένα σωρό δακτυλίδια με πολύχρωμες πλαστικές πέτρες σε σχήμα καρδιάς και βραχιόλια από έναν πάγκο που είχε χιλιάδες μικροπράγματα κι ένοιωθα πριγκίπισσα αληθινή , έχοντας ξοδέψει …μία δραχμή και ένα πενηνταράκι …Το όνειρο και για τούτο το καλοκαίρι είχε βγει αληθινό…». Ελένη Μπετεινάκη
Ευχόμαστε να είμαστε όλοι καλά να γιορτάζουμε στη χάρη του Αγίου Παντελεήμονα .
Θέλουμε από καρδιάς να ευχαριστήσουμε όλους όσους μας βοηθήσατε με όποιον τρόπο μπορούσατε να αναβιώσουμε το έθιμο με τις ζαχαρωτές μαντινάδες.
Ιδιαίτερα ευχαριστήρια στο Σύλλογο Ενοριτών Κουνάβων και τον π. Ζαχαρία που πάντα βρίσκεται στο πλευρό μας και μας φιλοξένησαν στην αίθουσα τους .
Ευχαριστούμε επίσης το Παντοπωλείο Τσαγκαράκη Ανδρονίκη ,το ζαχαροπλαστείο Μαθιουδάκης για τα υλικά που μας δώρισαν για τις μαντινάδες καθώς και τον Λαογραφικό Όμιλο "Ερωτοκρήτες" ,τον πολιτιστικό σύλλογο Αρχανών για την παραχώρηση των παραδοσιακών φορεσιών για τους νέους μας.
Κυρίως να ευχαριστήσουμε όλες τις γυναίκες τους άντρες και τα παιδιά μου μας στήριξαν για δύο εβδομάδες και μας αγκάλιασαν με την αγάπη τους στην όλη διαδικασία της παραγωγής των ζαχαρωτων.
Του Αγίου Παντελεήμονα θα ανάψω μια λαμπάδα
Μη σβήσει η αγάπη μας σ'αυτή τη μαντινάδα .
Και του χρόνου!
Βοήθεια μας !
Τ’Αγιού Παντελεήμονα σ΄ αγάπησα κερά μου και τον Δεκαπενταύγουστο βγήκες απ΄την καρδιά μου!
Η παραπάνω μαντινάδα ήταν στα ζαχαρωτά κ μας τη χάρισε o κος Μανώλης Ζωάκης ( ο γνωστός Τσαμάνδουρας με το χαριτωμένο κέφι του γνήσιου ατόφιου γλεντζέ) εδώ την έγραψε η κα Πόπη Καραμαργιού! Ευχαριστούμε όλους!
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου