Θύμησες κ μνήμες από τη ζωή μου στσοι Κουνάβους ,το χωριό μου!. Ελτυνία λεγότανε επί Μινωϊκών χρόνων Γράφει η Καίτη τσ' Ειρήνης του Χασομέρη.
Θυμάμαι......μικρό παιδί 8 με 9 χρόνων θα μουν...στο χωριό νύχτωνε νωρίς το χειμώνα,το σκοτάδι απλωνότανε παντού,ιδίως τις νύχτες χωρίς φεγγάρι,δεν υπήρχε ηλεκτρικό κ οι δρόμοι ήταν σκοτεινοί....κ χωμάτινοι ...όχι ασφαλτοστρωμένοι όπως τώρα ... κ η μεγάλη μας αυλή σκοτεινή επίσης.... Φοβόμουν να βγω έξω όταν βράδιαζε....η μαμά άναβε τη λάμπα ,από πορσελάνη ήταν θυμάμαι πως έλεγε...είχε μια βάση με ζωγραφισμένο το Βασιλέα Γεώργιο...έτσι ήταν μόδα νομίζω (έχει σπάσει η βάση ) κ μέσα έμπαινε η λάμπα ( υπάρχει ακόμη στο σπίτι μου )που είχε το πετρέλαιο κ άναβε για να βλέπουμε τη νύχτα....αν έπρεπε να βγει κανείς στην αυλή η να συναποβγάλωμε κάποιο μουσαφίρη ,τον συνόδευε η μαμά μέχρι τη σκάλα, με τη μικρή λάμπα. Μ αυτή τη λάμπα διαβαζα όλα τα χρόνια που πήγαινα στο δημοτικό! Φωτό διαδικτύου Στην κουζίνα εννοείται άναβε κ το τζάκι μας κ είχε περισσότερο φως ....εκεί στο τζάκι τι όμορφες στιγμές θυμάμαι πως ζήσαμε.....
