Μαρία του Μηνά κ της Πηνελόπης 1944-1964

Το Μαριώ του Μηνά κ της Πηνελόπης

 Συγκατηκοίσαμε ένα χρόνο σε ένα δωμάτιο στο Ηράκλειο σαν μαθήτριες εγώ στην πρώτη τάξη,το Μαριώ στην Τετάρτη....δίπλα δίπλα τα ντιβανάκια μας στο στενό δωμάτιο της κυρά Όλγας με το κόκκινο κραγιόν....

Ο Λευτέρης Σαμπαθιανάκης γράφει κ μας υπενθυμίζει:

Στις  τέσσερις   τού  Μάη  το βραδύ  στις εννιά  επηρενε ο χάρος  το ανθος του Μηνά.

 Ετος 1964, δεν μπορουσα να μην αναφερθώ  σ' αυτό  το κορίτσι  που τοσο γρηγορα έφυγε  απο τη ζωή. Ειχε τελειώσει  το γυμνάσιο  και ηταν αρραβωνιασμένη οταν τη χτύπησε  η αρρώστια  .

Ήταν ένα χαρισματικό  παιδί  είχε όλες  τις  χάρες  Την αγαπούσε  όλος  Ο κόσμος  . Πολύ  μεγάλος  πόνος  Για την οικογένεια  Ο χαμός  της.

Ο πόνος  για τους γονείς  Και τ' αδέρφια αξεπέραστος, μ' αυτό το καημό  έφυγαν οι Γονείς απ' αυτό το  κοσμο.  Ξέχασα να πω  Ότι το  64 είχαμε  Πάσχα στις 3 του Μάη και η επαύριο  Ήταν του Αϊ Γιώργη. 

Να ζήσεις  Μόνο μια ν'αυγη  τόση ζωή  σε φτάνει

Ρόδο  που ζει πολύ  καιρό την ομορφιά  του χάνει.

Κι ότι  λουλούδι  κιαν  ανθεί  Στο κόσμο  Αυτό το ψεύτη 

Όσο κιαν  είναι  όμορφο  μαρενετε  Και πέφτει. 

Όλοι εμείς που σε γνωρίσαμε  θα σε θυμόμαστε   Για πάντα .

Αιώνια  σου η μνήμη . 

Υ.Γ  ευχαριστώ  Την οικογένεια  που μου έδωσε  Την άδεια  Και τη  φωτογραφία.