Εμμανουήλ Καλαϊτζάκης

Γράφει η Ρένα Τσόγκα

Ο προπάππους μου ο Εμμανουήλ Καλαϊτζάκης του Νικολή και της Μαρίας.

Παντρεύτηκε την Κυριακή Ξενάκη (Αλετρά) και απέκτησαν έξι παιδιά: τον Γιώργη (καντηλαφτογιώργη), τον Γιάννη (τον παππού μου), τον Νικολή, την Μαρία, την Θεονύμφη και την Αικατερίνη!

Τραγική φιγούρα της εποχής υπήρξε η προγιαγιά μου η Κυριακούλα. Όταν έφερε στον κόσμο το τελευταίο της παιδί εξαντλημένη από ένα δύσκολο τοκετό έχασε τις αισθήσεις της. Ένα φαινόμενο νεκροφάνειας που οι άνθρωποι εκείνης της εποχής δεν γνώριζαν και η Κυριακούλα θάφτηκε μέσα στις επόμενες  δυο ώρες ζωντανή μέσα σε μια άρκλα. Όταν συνήρθε και είδε που βρισκόταν άρχισε να φωνάζει και να τραβά τα μαλλιά της. Ένας περαστικός Αρχανιώτης  άκουσε τις φωνές όπως είπε αργότερα αλλά ποιος θα άκουγε φωνές μέσα στη νύχτα σε ένα νεκροταφείο και δεν θα επιτάχυνε το βήμα του;

Ο άντρας της ο Μανώλης επί τρία συνεχόμενα βράδια έβλεπε το ίδιο όνειρο. Την έβλεπε στον τάφο καθιστή να τραβά τα μαλλιά της και να του λέει «Γιάντα μπρε Μανωλάκη με θάψατε ζωντανή;» Αποφάσισε να μιλήσει στον παππά για το όνειρό του και οι δυο τους πήγαν και άνοιξαν την άρκλα. Βρήκαν την Κυριακούλα νεκρή αλλά σχεδόν  καθιστή με λυτά τα μακριά μαλλιά ανάμεσα στα χέρια της. Ο προπάππους έπαθε κατάθλιψη και πέρασε τα υπόλοιπα χρόνια της ζωής του καθισμένος έξω από την πόρτα του σπιτιού του χωρίς να μιλάει σε κανένα. Τα παιδιά τα μεγάλωσε η μεγάλη θυγατέρα η Μαρία της οποίας το όνομα έδωσε ο παππούς ο Γιάννης στην πρωτότοκη θυγατέρα του, την θεία μου για να τιμήσει την αδερφή που τον μεγάλωσε. 

Ο Εμμανουήλ Καλαιτζάκης, ο προπάππους μου, πέθανε στις 12/11/1938 σε ηλικία 63 ετών. 

Ευχαριστώ τον Λευτέρης Σαμπαθιανάκης για τα στοιχεία που μου έδωσε.